mini blogi w kilka sekund!

Jeszcze tylko dwa dni. Dwa dni do tego, żebym przez kolejną, jakąś cząstkę mojego życia oglądała wciąż te same twarze. Nie byłoby tak źle jak piszę, gdyby nie to, że w mojej szkole nie ma interesujących ludzi. Są ludzie bez pasji, zajęć, hobby, zainteresowań. Niektórzy nie słuchają nawet muzyki. Życie bez hobby, bądź pasji to według mnie życie nudne. To tak, jakby cały czas leżąc gapić się w ścianę. Bo cóż więcej robić? W pewnym sensie poprawą jest przynajmniej to, że ludzie, których nie lubiłam, którzy mnie irytowali na chwilę obecną są mi obojętni, tak samo jak 3/4 osób ze szkoły. Myślę, a wręcz jestem pewna, że to dobrze.

Łyk szampana z gwinta, zrobić dobrą minę do złej gry, i iść się dalej bawić. Hulaj dusza, piekła nie ma.
Znieczuliłam się na czynniki zewnętrzne, staram się nie widzieć wielu rzeczy, które doprowadzają mnie do szewskiej pasji. Trzeba przyznać, że to nawet dość wygodna postawa, tylko w tym wszystkim nie umiem zrobić jednego, a zarazem najważniejszego. Zapomnieć. Surrealistycznie rzecz biorąc, dużo siedzi w mojej podświadomości, która produkuje przyjemne, aczkolwiek wkurzające po przebudzeniu sny. Tak realistyczne, że aż trudno mi czasami znaleźć granicę między złudzeniem a prawdą. Kiedy wreszcie zdaję sobie sprawę, że śniłam zaczynają mi same łzy z oczu lecieć.
Ostatnio mam często łzy w oczach, ale nie dlatego, że ktoś mnie do czegoś zmusił. Problem tkwi w tym, że to ja nie umiem zmusić się do przestawienia się na inne fale. Jakoś niektóre rzeczy nadal do mnie nie docierają, pomimo tego, że są faktami.
Patrząc w lustro widzę naiwną dziewczynkę ,która nie wie czego chce w życiu; aczkolwiek nie powinna narzekać na swoje życie. Nie powinna bo ma wszystko (obie ręce i nogi, oczy, nos, może chodzić, mówić) pomijając drobne wady sercowe. ..a to co się spieprzyło ostatnio w jej życiu to tylko jej zasługa spowodowana jej głupotą.
I zamierzam wziąć się za siebie pod względem nauki i rozwijania zainteresowań. Wiem, że jeśli naprawdę się postaram to mogę i dostane się na tą cholerną medycynę, skończę kurs fotografii i będę znowu brnąć w kierunku tańca i teatru. Muszę dostrzegać też w sobie więcej zalet.
Poszalałam i załatwiłam już dzisiaj wszystkie sprawy, związane z moją szkołą, teatrem, tańcem i zajęciami dodatkowymi takimi jak angielski i chemia. I wiecie co w życiu potrzeba zmian, aby móc się rozwijać. Potrzeba nowych doświadczeń, czasami trzeba zmienić punkt widzenia.

*