mini blogi w kilka sekund!

- Dwa.
- Trzy.
- Dwa.
- Trzy.
- Dwa!
- Trzy i pół.
Jerico oderwała wzrok od oczu mężczyzny siedzącego naprzeciw niej i chwyciła za kufel piwa.
- Niech będzie – przystała w końcu. – Trzy litry.
Siedzieli w lokalu „Stara Babcia” w piwnicach ulicy Monroe Street i negocjowali warunki przedziwnej umowy, w której każda ze stron miała do wykonania teoretycznie niewykonywalne zadania.
Czarujący Mike uśmiechnął się uroczo.
- W takim układzie, do końca miesiąca powinno być po robocie.
Obserwowała, jak pociąga zdrowy łyk niezidentyfikowanej, dymiącej cieczy z kubka w groszki.
- Wiesz, czym jestem – stwierdziła. – I wiesz, jakie zdolności ma moja krew. W takim razie, kim ty jesteś?
Odstawił delikatnie naczynie na ceratę blatu i strzepnął długimi palcami.
- To jedno z tych pytań, moja droga Jerico – mrugnął okiem – na które jeśli nie znasz odpowiedzi, to nawet najbardziej wyczerpująca odpowiedź nie da ci… – w tej chwili obok ich stolika przeszła zgrabna kelnerka i przez moment zawiesił wzrok na wysokości jej dekoltu, po czym na powrót zwrócił się ku Jerico – satysfakcjonującej odpowiedzi.
- Aha – powiedziała tylko, z braku sensowniejszej odpowiedzi. – I to wszystko, czego ode mnie oczekujesz w zamian za naprawę broni?
Postukał się teatralnym gestem po brodzie, najwyraźniej w głębokiej zadumie, by w końcu powiedzieć cicho:
- Właściwie! – kocim ruchem przeniósł się na kanapę, na której siedziała – jest coś, co mogłabyś dla mnie jeszcze zrobić.
Przezornie odsunęła się w stronę krawędzi ławy i spojrzała na niego powątpiewająco:
- Czyli?
Przybliżył się do niej jeszcze bardziej, tak, że teraz niemal stykali się biodrami. Zbliżył swoją twarz (przystojną, ale zniszczoną twarz, jak zarejestrowały oczy Jerico) do jej i głosem, który w zamierzeniu miał być uwodzicielski, a w rzeczywistości był zbyt pewny siebie żeby należał do uwodziciela, powiedział:
- Jesteś bardzo ładna – jeden z krzyży na jego uchu zamigotał w przyciemnionym blasku lampy nad ich miejscem, kiedy musnął wskazującym palcem jej dolną wargę. – Mogłabyś wykorzystać swój potencjał, na przykład…
Zmarszczyła nos, kiedy jej twarz owiał jego nieświeży oddech.
- Łapy z daleka! – poderwała się z miejsca.
Roześmiał się głośno.
- Potraktuj to jako żart – upił kolejny łyk zielonej breji i obrzucił ją zdziwionym spojrzeniem, jakby zastanawiał się, co jeszcze przy nim robi – no, już – machnął ręką – uciekaj, oczekuję gościa.
Prychnęła.
- Do końca miesiąca, Czarujący – powiedziała na odchodnym. Cofnęła się jeszcze, żeby upić łyk ze swojego kufla i wbiegła po schodach prosto w mroźny wieczór.

- Czekałem na ciebie - usłyszała.

knightcat

Pierwszy dzień szkoły, czyli w pewnym sensie powrót do rzeczywistości o dziwo nie okazał się taki zły. Pomińmy to, że jakaś nowa, dziwna dziewczyna cały czas mi się przyglądała, nauczycielka WF to samo. Wszyscy dosyć mili, jak zwykle. Jeszcze jednym pozytywem jest to, że w tym roku niektóre lekcje WF będziemy mieli na basenie, schudnie się troche. Nie ma z czego chudnąć, ale się schudnie. Trudno, że nie cierpię pływać. Już nawet zapomniałam jak się wstaje z samego rana i jedyne co ma się ochotę zrobić, to przekręcić się na drugi bok i jeszcze bardziej przykryć się kołdrą. 45kg nadal, nie rozumiem dlaczego. Poza tym, zauważyłam, że pare irytujących mnie osób, zmieniło się przez owe wakacje, można nawet powiedzieć, że są znośne. Jakaś poprawa przynajmniej.